Ciągłe monitorowanie poziomu glukozy to jedna z najważniejszych zmian w leczeniu cukrzycy ostatnich lat. Małe urządzenie noszone na skórze zastępu-je wielokrotne nakłuwanie palców i daje pacjentowi oraz lekarzowi znacznie pełniejszy obraz tego, co dzieje się z poziomem cukru przez całą dobę. W Pol-sce refundacja tych sensorów obejmuje coraz szerszą grupę pacjentów – war-to wiedzieć, czy należysz do tych, którzy mogą z niej skorzystać.
Czym są sensory CGM i FGM?
Systemy ciągłego monitorowania glikemii – CGM oraz FGM – to niewielkie urządzenia przyklejane do skóry, które na bieżąco mierzą poziom glukozy w płynie tkankowym. Dzięki nim pacjent nie musi wielokrotnie w ciągu dnia nakłuwać opuszków palców, a dostęp do wyników ma w każdej chwili – najczęściej za pomocą smartfona lub specjalnego czytnika. Lepsza kontrola glikemii przekłada się bezpośrednio na skuteczniejsze leczenie i wyraźną poprawę codziennego komfortu życia.
Kto może otrzymać sensor z refundacją?
Refundacja przysługuje przede wszystkim pacjentom z cukrzycą typu 1 – zarówno dzieciom, jak i dorosłym. Mogą z niej skorzystać również osoby z cukrzycą typu 2, jeśli są leczone intensywną insulinoterapią, czyli przyjmują minimum trzy wstrzyknięcia insuliny dziennie lub korzystają z pompy insulinowej. Refundowane sensory należą się także kobietom w ciąży chorującym na cukrzycę oraz pacjentom, u których dochodzi do nawracających epizodów ciężkiej hipoglikemii lub którzy nie odczuwają jej objawów – co jest szczególnie niebezpiecznym stanem. Medycznym uzasadnieniem dla wypisania refundowanego sensora jest konieczność ścisłej kontroli glikemii, częste wahania poziomu cukru, trudności z osiągnięciem dobrego wyrównania metabolicznego – mierzonego wysokim wskaźnikiem HbA1c – lub występowanie groźnych niedocukrzeń.
Czy po sensor trzeba iść do specjalisty?
Niekoniecznie. Receptę lub zlecenie na refundowany sensor może wystawić również lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, czyli lekarz rodzinny. Warunkiem jest posiadanie przez pacjenta odpowiedniej dokumentacji medycznej: potwierdzonego rozpoznania cukrzycy, informacji o stosowanym leczeniu oraz historii pomiarów glikemii. W niektórych przypadkach pierwsza kwalifikacja odbywa się u diabetologa, natomiast dalsze zlecenia może już wystawiać lekarz POZ. Należy pamiętać, że wizyta musi odbyć się osobiście. Warto przyjść na nią przygotowanym – zabrać ze sobą dokumentację medyczną i być gotowym do rozmowy o dotychczasowym przebiegu leczenia.
Kiedy sensor nie jest wskazany?
Bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania sensorów jest niewiele. Ostrożność zalecana jest u pacjentów ze zmianami
skórnymi w miejscu, gdzie sensor miałby być przyklejony, u osób, które nie są w stanie samodzielnie obsługiwać urządzenia i nie mają wsparcia opiekuna, a także u tych, którzy nie stosują się do zaleceń terapeutycznych. Ważna uwaga: sensor nie zastępuje całkowicie tradycyjnego glukometru. W sytuacjach nagłych lub gdy odczyty wydają się niepewne, nadal zaleca się wykonanie pomiaru z krwi kapilarnej, czyli klasycznego nakłucia palca. Refundacja sensorów to realna zmiana na lepsze dla tysięcy polskich pacjentów z cukrzycą. Dla wielu z nich nowoczesna kontrola glikemii jest już w zasięgu ręki. Warto omówić swoją sytuację z lekarzem podczas najbliższej wizyty – może ona przynieść więcej możliwości, niż dotychczas się wydawało.
mgr Katarzyna Hil, specjalista pielęgniarstwa internistycznego